Zamknij

Grzegorz Szewczyk

Rzeźbiarz z Kozienic

Grzegorz Szewczyk urodził się 24 maja 1943 roku w Kozienicach, gdzie mieszka do dziś. Ukończył siedem klas szkoły podstawowej. W latach 60-tych pracował w miejscowym Zakładzie Gospodarki Komunalnej jako maszynista uzdatniania wody. Jednocześnie był członkiem tamtejszej Rady Zakładowej.

Pochodzi z rodziny, w której istniały tradycje artystyczne. Dziadek zajmował się snycerką, rzeźbił sanie i ozdabiał je ornamentem. Ojciec natomiast był rusznikarzem i grawerował główki od pistoletów. Twórcze zapędy ujawniły się już w dzieciństwie Pana Grzegorza, a bodźcem było obserwowanie pracy artystycznej starszych. W efekcie już jako sześcioletni chłopiec chętnie sięgał po scyzoryk, a zdarzało się, że z potrzeby tworzenia podkradał dziadkowi narzędzia. Po wojnie wycinał drewniane pistolety nadające się do zabawy z kolegami. Wraz z nimi czytał w puszczy „Winnetou” Karola Maya oraz różne legendy. Czerpał z nich natchnienie i pod ich wpływem tworzył różne „strachy i duchy”. Szewczyk mógł z powodzeniem rozwijać swój talent, ponieważ za nauczyciela miał swego wuja, znanego rzeźbiarza Stanisława nkiewicza. Przez sześć lat uczęszczał również na warsztaty plastyczne organizowane w Świdwinie. Zetknął się tam z wieloma utalentowanymi artystami, między innymi z Franciszkiem Starowieyskim i Andrzejem Gieragą.

Rodzinne miasto Pana Grzegorza, z którym na stałe się związał, stało jego inspiracją. Tematyka jego dzieł ogniskuje się wokół dziedzictwa radomskiej kultury ludowej i przyrody Puszczy Kozienickiej, tematyki sakralnej, a także sztuki współczesnej. Jako jeden z pierwszych zainteresował się rzeźbą monumentalną i płaskorzeźbą w drewnie, formy te wykorzystując do popularyzacji życia dawnych mieszkańców wsi, ich zwyczajów, obrzędów i wierzeń.

Pan Grzegorz pierwszy raz wystawił publicznie swe prace w rodzinnym mieście na indywidualnej wystawie w 1973 roku. Od 1974 roku w szerszym wymiarze zajął się działalnością twórczą. Pragnienie rozwoju zamiłowań pozwoliło mu na pokonanie trudności przy wykonywaniu swej profesji, bowiem borykał się z niedoborami materiału czy brakiem odpowiedniego warsztatu do pracy. Surowiec, który nie był zbyt drogi był pozyskiwany od miejscowego Zarządu Dróg Powiatowych robiącego wycinki przy drogach lub od prywatnych właścicieli.

Kierując się motywacjami pro-społecznymi, Pan Grzegorz automatycznie stał się prekursorem i działaczem instytucji krzewiących i rozwijających twórczość artystyczną, organizatorem inicjatyw kulturalnych. Artysta założył w Kozienicach Izbę Twórczą, będącą połączeniem pracowni, galerii oraz miejsca spotkań i dyskusji o sztuce. Obszerny lokal posiadający cztery pomieszczenia i podwórko odziedziczył w latach 80-tych po swej babci. Na dole znajduje się główny warsztat, gdzie można zobaczyć narzędzia używane przez twórcę. Obok tradycyjnych dłut i siekier widać powiew nowoczesności w postaci piły motorowej. Po wejściu na górę Izby znajdujemy się w zacisznym i przytulnym pokoju. Pan Grzegorz spotyka się w nim z przyjaciółmi na urządzanych wieczorkach poetyckich. Wiersze są odczytywane przy muzyce z płyt winylowych i klimatycznym świetle ukazującym stojące rzeźby i wiszące obrazy.

Warto nadmienić, że „pracą w drewnie” zdołał zafascynować młodzież, w tym swego syna, który podobnie jak ojciec zajął się rzeźbieniem. Choć zawsze pracował sam, wykształcił artystycznie około trzydziestu osób uczonych w Izbie i na plenerach. Wychowankami Pana Grzegorza są znani i cenieni obecnie rzeźbiarze, jak Jerzy Wrześniak, Stanisław Piwoński czy Romuald Baryłowicz.

Jednocześnie Pan Grzegorz zaczął zaznaczać swą obecność w wielu stowarzyszeniach i związkach kulturalnych: Stowarzyszeniu Twórców Ludowych Lublin (od 1976 r. do chwili obecnej), Stowarzyszeniu Twórców Ludowych Oddział Radom (od 1978 r. do chwili obecnej), Stowarzyszeniu Kulturalnym Pojezierze Iława (1980 – 1998), Robotniczym Stowarzyszeniu Twórców Kultury Warszawa (1983 – 1990), Radomskim Stowarzyszeniu Twórców Kultury (1990 – 2006), Klubie Ardenais Belgia – Francja (od 1991 r. do chwili obecnej), Klubie im. gen. Hallera New Britain (od 1998 r. do chwili obecnej), Związku Plastyków Warmii i Mazur Odział Feniks Kozienice (od 1998 r. do chwili obecnej), Towarzystwo Who is who (od 2007 r. do chwili obecnej), Stowarzyszeniu Europejskiej Kultury (od 2006 r. do chwili obecnej).

Pan Grzegorz aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym regionu oraz kraju, nierzadko jako organizator lub współorganizator imprez i wydarzeń kulturalnych. Pojawia się na targach sztuki ludowej, jarmarkach i cepeliadach organizowanych w Radomiu, Iłży, czy Krakowie. Jest emerytem, ale wciąż dorabia na rzeźbie często wykonując zlecenia. Prace rzeźbiarza, prócz Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu, znajdują się w licznych muzeach i galeriach (jak również w krajowych i zagranicznych kolekcjach prywatnych), m. n. w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie, Muzeum Etnograficznym w Poznaniu czy Muzeum Etnograficznym w Toruniu. Twórca na przestrzeni lat aż 167 razy wziął udział w wystawach, festiwalach i konkursach, również plenerowych. W efekcie swej działalności artystycznej otrzymał dziewięć nagród i odznaczeń (np. Odznakę „zasłużonego Działacza Kultury”), jest także laureatem Nagrody im. Oskara Kolberga przyznawanej „Za zasługi dla kultury ludowej”.

Rzeźbiarz został doceniony jako twórca ludowy również za granicą, gdzie począwszy od lat 90-tych odbywał liczne podróże artystyczne, między innymi do Francji, Belgii, USA, Szwajcarii, Niemiec, Gruzji, Abhazji. W roku 1993 otrzymał III nagrodę i godność piastowania funkcji członka w roku następnym na Festiwalu Folklorystycznym we francuskim Savigny, zostając wyróżnionym spośród stu osiemdziesięciu uczestników pochodzących z szesnastu krajów. Innym sukcesem Pana Grzegorza było przyznanie mu w 1998 honorowego obywatelstwa miasta New Britain w USA w uznaniu za osiągnięcia artystyczne.

Prócz pasji rzeźbiarskich, artysta tworzy poezję, na swoim koncie posiadając około trzystu utworów. Jego twórczość wielokrotnie stanowiła temat zbiorków poetyckich (utwory zamieszczone w jedenastu publikacjach). Ukazały się osobne publikacje jego liryk: „Wierne drewno lipowe”, „Koncert na polu” i „Nie umiem mówić językiem aniołów”. Należy pamiętać, że zajmuje się także malarstwem. W 1974 roku namalował poczet najsłynniejszych malarzy świata. Na rocznicę 29-lecia swojej pracy twórczej stworzył zaś czterdzieści obrazów. Jednak, jak sam przyznaje, maluje raczej rzadko, bo do tego trzeba mieć odpowiednią wenę i nastrój. Kiedy już sięga po pędzel przedstawia tematykę marynistyczną, pejzaże Puszczy Kozienickiej i płeć piękną. Co ciekawe, w młodości podczas służby wojskowej wykrawał różne formy nawet z płytek ołowianych. Artysta był gościem wielu programów telewizyjnych i radiowych (piętnaście razy przeprowadzano z nim wywiady w ważniejszych mediach krajowych).

Pan Grzegorz podkreśla, że Muzeum Wsi Radomskiej zawsze było największym przyjacielem twórców pochodzących z naszej Ziemi, bowiem opiekowało się i pomagało artystom. Ma jednak wrażenie, że ich najlepszy czas już minął, gdyż ogólnie nie zauważa takiego zainteresowania twórczością ludową jak dawniej.

Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego 2014-2020

×

Drogi Użytkowniku!

Administratorem Twoich danych jest Muzeum Wsi Radomskiej z siedzibą przy ulicy Szydłowieckiej 30 w Radomiu, zarejestrowanym w Rejestrze Instytucji Kultury prowadzonym przez Samorząd Województwa Mazowieckiego pod numerem RIK/21/99 NIP 796-007-85-07.   Nasz e-mail to  muzeumwsi@muzeum-radom.pl, a numer telefonu 48 332 92 81. Z Inspektorem Ochrony Danych (IOD) skontaktujesz się mailem iod@rodo-radom.pl

Co do zasady Twoje dane zbieramy wyłącznie w celach związanych ze statutowymi zadaniami MUZEUM. Przetwarzamy Twoje dane zgodnie z prawem: w przypadku gdy przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na nas jako administratorze, wykonania umowy oraz gdy przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym. Zawsze prosimy Cię o podanie tylko takiego zakresu danych, jaki jest niezbędny do realizacji naszych celów:

gromadzenie zabytków w statutowo określonym zakresie; katalogowanie i naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów; przechowywanie gromadzonych zabytków, w warunkach zapewniających im właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób dostępny do celów naukowych; zabezpieczanie i konserwację zbiorów oraz, w miarę możliwości, zabezpieczanie zabytków archeologicznych nieruchomych oraz innych nieruchomych obiektów kultury materialnej i przyrody; urządzanie wystaw stałych i czasowych; organizowanie badań i ekspedycji naukowych, w tym archeologicznych; prowadzenie działalności edukacyjnej; popieranie i prowadzenie działalności artystycznej i upowszechniającej kulturę; udostępnianie zbiorów do celów edukacyjnych i naukowych; zapewnianie właściwych warunków zwiedzania oraz korzystania ze zbiorów i zgromadzonych informacji; prowadzenie działalności wydawniczej, prowadzenie strony www, w tym zakresie serwisów, które poprawiają jakość naszej pracy i poziom oferowanych usług.  

W trosce o bezpieczeństwo zasobów Muzeum informujemy Cię, że będziemy monitorować siedzibę Muzeum z poszanowaniem Twojej ochrony do prywatności. W tym wypadku będziemy działać w oparciu o przepisy prawa i w celu wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym.

Nie będziemy przekazywać Twoich danych poza Polskę, ale możemy udostępnić je podmiotom, które wspierają nas wypełnianiu naszych zadań. Działamy w tym przypadku w celu wypełnienia obowiązków prawnych, które na nas spoczywają oraz w związku z wykonaniem zadań realizowanych w interesie publicznym.

Twoje dane będziemy przetwarzać w oparciu o przepisy prawa obowiązujące w naszym kraju, tak długo, jak przetwarzanie jest  niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na nas jako administratorze; także w związku z realizacją zadań publicznych oraz do momentu ustania przetwarzania w celach planowania związanego z organizacją funkcjonowania Muzeum.

Przysługuje Ci prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, ograniczenia przetwarzania oraz, w zależności od podstawy przetwarzania danych osobowych, także prawo do wniesienia sprzeciwu wobec ich przetwarzania oraz prawo do ich przenoszenia i usunięcia.

Jeżeli przetwarzanie danych odbywa się na podstawie zgody, masz prawo do cofnięcia tej zgody w dowolnym momencie, jednak bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem.

Przysługuje Ci również prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego, którym jest Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, ul. Stawki 2, 00-193 Warszawa, gdy uznasz, że przetwarzanie Twoich danych osobowych narusza przepisy prawa.

Podanie danych osobowych jest obligatoryjne w oparciu o przepisy prawa; w pozostałym zakresie dobrowolne, ale odmowa ich podania może uniemożliwić podjęcie współpracy, realizację umowy czy usługi.

Szczegółowe zasady ochrony Twojej prywatności znajdują się w naszej Polityce Prywatności i Polityce Cookies.

Administrator Danych Osobowych .