Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich

Autor: ZSk
Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich
Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich
Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich
Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich
Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich
Wdzydze Kiszewskie najstarsze muzeum na wolnym powietrzu na ziemiach polskich

Muzeum Kaszubski Park Etnograficzny im. Teodory i Izydora Gulgowskich we Wdzydzach Kiszewskich 

Wdzydze Kiszewskie
83-406 Wąglikowice
tel. 58 686 11 30

Muzeum powstało w 1906 roku jako pierwsze na ziemiach polskich muzeum na wolnym powietrzu. Urządzone zostało w XVIII-wiecznej podcieniowej chałupie wykupionej od miejscowego gospodarza Michała Hinza za sprawą osiadłych w tej wsi, w latach 90-tych XIX stulecia, Teodory i Izydora Gulgowskich.Ich wszechstronne zainteresowania i wieloletnia, wytrwała praca zaowocowała odkryciem zapomnianych źródeł kaszubskiej sztuki ludowej i twórczości rzemieślniczej, przywracając jej dawną świetność i zapewniając szeroką popularność. Poprzez zastosowanie warsztatowych metod pracy odrodziło się plecionkarstwo z korzenia sosny i uprawiany jest do dzisiaj haft oparty na motywach ludowych. Na niedługo ożyło meblarstwo inspirowane miejscowymi wzorami. Izydor Gulgowski, organizator, kolekcjoner, regionalista i społecznik, zapisał się również jako autor wielu literackich utworów i naukowych prac poświęconych etnografii Kaszub.   Po Jego śmierci w 1925 r. Teodora Gulgowska kontynuowała dzieło, pomimo pożaru, który w 1932 r. strawił zabytkową chałupę wraz z unikalną kolekcją czepców, malarstwa na szkle, mebli i sprzętów gospodarskich. Jej odbudowa, wraz z ponownym urządzeniem trwała cztery lata.     W 1948 r. Teodora Gulgowska przekazała  Muzeum wraz ze zbiorami na Skarb Państwa.  W 1951 r. spoczęła obok męża na wzgórzu, na terenie Muzeum.    W 1954 r. staraniem Muzeum Pomorskiego w Gdańsku nieopodal chałupy gburskiej postawiono chałupę rybacką przeniesioną z Wdzydz Tucholskich. Najstarsi bywalcy pamiętają ówczesny skansen jako tzw. „Chaty Kaszubskie” będące pod bezpośrednią opieką miejscowego „kustosza” Wiktora Grulkowskiego.    Obecny stan zagospodarowania Muzeum kształtował się etapowo. Na przełomie 1969/70 r. powstaje z inicjatywy kościerskiego społeczeństwa projekt jego rozbudowy na 12,5 ha. 10 lat później obszar Muzeum powiększono do 22 ha i podzielono na sektory charakteryzujące budownictwo Kaszub (bez pasa nadmorskiego) i Kociewia.     Plenerowa część Parku Etnograficznego obejmuje 49 obiektów architektury ludowej z planowanych docelowo 80-ciu. Są to zagrody chłopskie i szlacheckie, chałupy i dworki, karczmy, szkoła, kościoły oraz wiatraki, kuźnia i tartak.  Obiekty wyposażone są w tradycyjne sprzęty i urządzenia używane przez mieszkańców wsi. Równolegle, obok prac konserwatorskich trwa zagospodarowywanie 22 ha terenu Parku poprzez m.in. wytyczanie dróg i kształtowanie zieleni. Muzeum w przyszłości powinno przedstawiać zwiedzającym zróżnicowany obraz życia mieszkańców kaszubskiej i kociewskiej wsi od XVII do połowy XX w. 

Informacja za: http://www.muzeum-wdzydze.gda.pl/

Powrót to listy
Zobacz także
Zapraszamy do MWR
Newsletter Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne informacje z Muzeum Wsi Radomskiej podaj poniżej swój adres e-mail:
Newsletter
wersja html wersja tekstowa
Media społecznościowe Zapraszamy na nasz profil społecznościowy. Polub nas na facebooku, dołącz do nas, bądź na bieżąco.

Facebook